Uchwała zgromadzenia wspólników w przedmiocie dalszego istnienia spółki z o.o.

Art. 233 Kodeksu spółek handlowych przewiduje konieczność podjęcia uchwały o dalszym istnieniu spółki z o.o. w sytuacji, w której bilans wykaże stratę przewyższającą sumę kapitałów zapasowego i rezerwowych oraz połowę kapitału zakładowego. Przepis ten pełni ważną funkcję tak dla samej spółki, jak i dla bezpieczeństwa obrotu. W związku z powyższym przedstawiam kilka interesujących tez mogących przydać się w codziennej pracy ze spółkami zoo. W kontekście tego zagadnienia szczególnie zwracam uwagę czytelników na znakomity i obszerny artykuł Adama Wiśniewskiego, który ukazał się już dobrych kilka lat temu w Przeglądzie Prawa Handlowego – lektura obowiązkowa dla wszystkich osób poszukujących informacji odnośnie zgromadzenia wspólników spółki z o.o..

Obowiązek zwołania zgromadzenia wspólników z art. 233 k.s.h. – Wiśniewski Adam (PPH.2006.9.12)

Teza nr 1

Faktycznej funkcji [art. 233 k.s.h.] można się doszukać, przechodząc na płaszczyznę odpowiedzialności członków zarządu. Zgodnie z art. 293 § 1 k.s.h. członkowie zarządu odpowiadają wobec spółki za wyrządzoną szkodę, chyba że nie ponoszą winy. Trzeba bezwzględnie podkreślić, że brak jest w Kodeksie spółek handlowych analogicznego przepisu odnoszącego się do działań bądź zaniechań wspólników. Jeśli zatem zarząd zwołał zgromadzenie wspólników celem podjęcia uchwały dotyczącej dalszego istnienia spółki i zgromadzenie w efekcie podjęło uchwałę o jej dalszym istnieniu, a przy okazji wskazało zarządowi czynności naprawcze, okoliczność, że zarząd – zgodnie z uchwałą zgromadzenia wspólników – realizował zalecone czynności, będzie mogła stanowić skuteczny środek ochrony członków zarządu przed ewentualną odpowiedzialnością odszkodowawczą w razie nieosiągnięcia zamierzonego celu w postaci uzdrowienia sytuacji spółki. Tym samym uzasadniony wydaje się wniosek, że wykonanie przez zarząd obowiązku z art. 233 k.s.h. może wpłynąć na osłabienie odpowiedzialności członków zarządu za stan spółki.

Teza nr 3

Zgromadzenie wspólników może postanowić [na podstawie art. 233 k.s.h.] bądź o dalszym istnieniu spółki z o.o., bądź o rozwiązaniu spółki, aby nie powiększać straty przez dalsze jej istnienie. Wobec powyższego wątpliwości może budzić sposób oznaczenia w zaproszeniu porządku obrad zgromadzenia. Skoro zgromadzenie wspólników może podjąć również uchwałę o rozwiązaniu spółki, należy odpowiedzieć na pytanie, czy umieszczenie w porządku obrad jedynie punktu o treści „podjęcie uchwały dotyczącej dalszego istnienia spółki” mogło będzie stanowić podstawę do zaskarżenia uchwały o rozwiązaniu spółki, jako podjętej w sprawie nieobjętej porządkiem obrad? Odpowiedź powinna być jednak przecząca, użyte bowiem przez ustawodawcę sformułowanie „uchwala dotycząca dalszego istnienia spółki” obejmuje swym zakresem również uchwałę o rozwiązaniu spółki jako bezpośrednio dotyczącą jej dalszych losów. Nie ulega żadnej wątpliwości, że podjęcie przez wspólników decyzji o zakończeniu bytu spółki jest niczym innym, jak zajęciem stanowiska w sprawie dalszego istnienia spółki.

Polecane posty:

• Zwyczajne zgromadzenie wspólników
• Absolutorium dla członków zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnościa
• Uchwała zgromadzenia wspólników w sprawie zgody na zbycie nieruchomości
• Adwokat od zaskarżenia uchwał zgromadzenia wspólników spółki z o.o.
• Uchwała zgromadzenia wspólników w przedmiocie dalszego istnienia spółki z o.o.